| Areelux's profileOcZyGeNPhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
OcZyGeNMarch 26 ผูกพันนี่ใช่ไหม อะไรๆ ที่เคยคิด ชีวิตที่มีแต่ฉัน ต่อจากนี้คงตัวคนเดียวอย่างที่คิด นี่หรือที่ใจต้องการ นี่ใช่ไหม ที่ฉันเคยฝันตลอดอยู่ในใจ ชีวิตที่ไม่มีเธอรู้สึกเหมือนมันขาดอะไรไป ไม่เข้าใจ เก็บเรื่องราวที่มันเก่าๆ ใส่กล่องไว้ มองเห็นแล้วมันปวดร้าว รูปถ่ายเราไปเที่ยวด้วยกันเมื่อตอนนั้น ตอนนี้ยิ่งดูยิ่งเศร้า ไม่มีเสียงคุ้นๆ ของเขาที่เราได้เคยฟัง ไม่มีใครมาคอยไถ่ถาม เหลือเพียงแต่ความทรงจำ ที่ย้ำให้รู้ว่า เธอใช่ไหมที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันถึงจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆ บอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว ขาดเธอไปวันนี้ จึงได้เจอความหมาย ไม่มีเธอวันนี้ ฉันถึงเข้าใจ ว่าเธอใช่ไหมที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันถึงจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆ บอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว เธอใช่ไหมที่หัวใจของฉันผูกพัน และคือเธอเท่านั้น วันนี้ฉันถึงจะเข้าใจ ไม่มีเธอมันดูเหงาๆ ยิ้มเศร้าๆ บอกตัวเองไว้ นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว นี่ยังไงโลกที่ไม่มีเธอแล้ว November 20 วันนี้เป็นวันอะไรเอ่ยสวัสดีคุณ my space ไม่ได้เจอกันตั้งนมนานเลยนะ.....
วันนี้เป็นวันอะไรกันมีเรื่องให้ต้องตัดสินใจได้ยากมากกกกกกก... เหนื่อยใจจังเลยยยยย
เรื่องที่ 1 คือ การไปอบรม ODP กับ ที่บริษัท โดยการบรมในครั้งนี้ จะมีจัดขึ้นในวันที่ 13-15 ธันวาคม 49...
เรื่องที่ 2 คือ การไปงานแต่งงานของเพื่อนในวันที่ 14 ธันวาคม 49 และการได้เจอเพื่อนๆเต็มไปหมด แถมยังได้แต่งชุดสวยๆๆๆๆ อีกต่างหาก แล้วเพื่อนก็แต่งงานครั้งดียวในชีวิตอีกต่างหากกกกกกกก
หนูอีอก ควรทำยังไงดีล่ะ
ถ้าเลื่อนไปอบรมODP ก็ต้องไปอบรมคนเดียว .... เหงาตายเลย....
ถ้าเลื่อนไปงานแต่งงานก็จะไม่ได้ไปงานที่สำคัญของพื่อน ....... เเงๆๆๆๆ
ช่วยด้วยยยยยยยย จะทำไงดีๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
คิดไม่ตกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เฮ้อออออออออออออออออออออ.........................
June 13 hello my friendเพื่อนๆๆๆ ที่น่ารักทุกคน
 พวกเราจะได้เจอกันแล้วนา.... อีกแป๊บเดียวเอง...วันรับปริญญาไงล่ะจ๊ะ เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา ได้ไปดูพลุ กะ โบ กิ่ง กล้วย เป๊บ เอิร์ท แล้วก็... ตอนแรกเหมือนกับว่าการไปดูพลุจาล่มลง แต่ก็ไม่เป็นอย่างงั้น เพราะว่า มีคนขับตุ๊กๆจอมโหด ขับพาพวกเราไป มีการยกล้อโชว์อีกต่างหาก แมทำหน้าแสดงความภูมิใจ เฮ้อ... เหนื่อยใจหัวใจจะวายตายอยู่แล้ว แต่ก็ต้องขอขอบคุณรถตุ๊กๆคันนั้นไม่งั้นเราก็คงอดดูพลุกันถ้วนหน้า
ส่วนขากลับ - 0.00 น. ก็เจอช่างที่พาราก้อนแบบว่าน่ากลัวอีก อ๊อก โบ กล้วย เป๊บ ก็วิ่งกันแบบไม่คิดชีวิตวิ่งแล้ววิ่งเล่า เมื่อไหร่จาถึงน้องกุ๊ดจี่ซะที เฮ้อ..ถึงจนได้...ปลอดภัย
วันนั้นถึงบ้านตั้ง 01.00 น.แหนะ แล้ววันอาทิตย์ต้องตื่น 5.00 น. ก็ง่วงกันไปตามระเบียบ
 แม่ชวนไปไหว้พระที่อยุธยา มีให้สวดมนต์ + นั่งสมาธิ ก็หลับกันไปตามระเบียบ .............ไปทำงานก่อนดีก่า....................... June 03 วันเสาร์ทำงานวันนี้เป็นเสาร์ OT production เย้ๆดีใจจะได้ไม่ต้องนั่งรถหลายๆต่อเพื่อมาทำงาน แต่แล้วเหตุการณ์ก็ไม่ราบรื่นไปอย่างที่คิดไว้ เรื่องก็มีอยู่ว่า............... อยู่ดีๆวันนี้ก็กระเด้งขึ้นมาตอน 04.30 น. ตอนแรกกะจะนอนต่อ กลิ้งไปกลิ้งมาก็ไม่หลับซักที แงๆๆ ตื่นก็ได้ 1 2 3 ตื่นแล้ว จากนั้นก็ไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อจะออกมาขึ้นรถตอน 6.00 น. ด้วยความที่กลัวตกรถเช่นเดียวกะคราวก่อน ยัยOctoBer ก็เลยรีบมาก ปรากฎว่ามาถึงป้ายรถที่รอเป็นประจำ แต่ไม่มีพนักงานโตโยต้าขึ้นสักคนเดียว อาการวิตกกังวลก็เกิดขึ้นบัดนั้น ....."แม่ๆ ไปส่งป้ายหน้าแล้วกัน สงสัยคงตกรถแล้วล่ะ" แม่ก็ไปส่งตามสถานที่ที่บอกไว้ รอรถไปมาตั้งแต่มีคนประมาณ 5 -6 คน จนที่ป้ายไม่เหลือใคร Taxi ก็บีบแตรแล้วบีบแตรอีก บีบทำไม คนเค้าไม่ขึ้น จะรอรถบัส รอๆๆๆๆ รอแล้วรอเล่า ตั้งเป้าไว้ที่ 6.20 ถ้ารถไม่มาจะไปเองและ แต่ทันใดนั้นเองรถบัสที่มีป้ายบริษัทโตโยต้าก็วิ่งผ่านหน้า ท่าทางอย่างกะจะไม่จอด ยัย OcTober จึงรีบวิ่งโบกรถใหญ่ ขึ้นไปตอนนั้นเป็นเวลา 6.25 น. คนบนรถก็หันมามองหัวเราะกันใหญ่ ไม่รู้ว่าหัวเราะอะไร แต่ ยัย OcTober ก็ไม่สนใจ แล้วก็หลับมาจนถึงบริษัท ....เฮ้อมันช่างลุ้นจริงๆ แล้วคราวหน้าล่ะ จะขึ้นรถทันมั้ยน้า... March 09 เพื่อนๆๆๆ จบกันจริงๆแล้วน้าฮาโหลๆๆๆ
วันนี้ไม่ต้องไปเรียนแล้วอ่ะ
ช่วงเวลาที่เรียนที่นี่
 ตอนปี1 ตอนที่พวกเรายังไม่สนิทกัน ก็รู้สึกว่าเวลาแต่ละวันกว่าจะผ่านไปได้ มันช่างนานแสนนานเหลือเกิน แต่พอมาปีมาปี 2 ตอนนั้นแต่ละคนก็เริ่มสนิทและรู้จักเพื่อนๆมากขึ้นแต่มันก็คงยังเกร็งๆเนาะ ผ่านมา 3 ปี เริ่งซี้กันสุดๆ พอคิดได้ก็เกือบจะสายซะแล้ว เพราะเหลือแค่อีกปีเดียวที่จะได้นั่งคุยนั่งเล่นกัน พอถึงปี 4 ทำไมเวลามันผ่านไปรวดเร็วซะเหลือเกินน้า เร็วจิงอ่ะแต่ถ้าย้อนกลับไปได้ พวกเราน่าจะสนิทกันมาตั้งแต่แรกๆเนาะ จะได้มีเวลาอยู่ร่วมกันแล้วก็เล่นด้วยกันให้เต็มที่ก่อน
February 18 ฉลอง My Spaceจะจบอยู่แล้วนะ โอ้ย โอ้ย โอ้ย เดี่ยวจะไม่ได้เจอเพื่อนๆแล้ว รู้สึกเหงาขึ้นมา
เพื่อนๆทุกคนที่น่ารัก อย่าลืมกันนะจ๊ะ
 ถึง งิ้ม ผู้ที่เป็นคุณลุงหนอนของพวกเรา ถ้าไม่มีลุงหนอนผู้ที่คอยดูแลและให้คำปลอบใจกับเพื่อนๆยามที่เหงา และทิ้งเพื่อนๆยามที่มีกิ๊ก ก๊ก กั๊ก ใหม่พวกเราก็คงเหงาใจกันมากถึง โบ สาวแสน งอนและขี้น้อยใจ หากไม่มีเธอ พวกเราคงจะมีแต่ความหมองหม่น ไม่สดใส เหมือนกับวันนี้ ถ้าไม่มีเธอใครจะให้ยืมโทรศัพท์ สาธารณะ โอ้ย โอ้ย อย่างอนกันนะจ๊ะ ถึง อ้อ สาวแสนกลม และ แสนอารมณ์ดี ถ้าไม่มีเธอ ใครจะเป็นคนยอมทุกๆสิ่งให้กับเพื่อนๆ แต่เดี๋ยวนี้ เริ่มหือแล้วนะ ถึงอ้อจะน่ารักแค่ไหน แต่แฟนอ้อนั้นไม่ไหวจริงๆอ่ะ  ถึง หยก สาวแสนสวย สูงโปร่ง แถมมีอะเดือก ถ้าไม่มีคุณแล้วใครจะมาแทนเธอ ผู้ที่เป็นดั่งพ่อและแม่ในเวลาเดียวกันล่ะ เหงาแย่เลยนะ นึกไม่ออกแล้ว เขียนถึงผู้ชาย เขิน ถึง กิ่ง สาวมาดมั่น ปราดเปรียว ถ้าไม่มีเธอ ใครจะเป็นคนคอยจัดการทุนกันเอกอย่างให้กับพวกเรา ใครจะหาร้านจิตมาตให้พวกเรานั่งติวกัน  ถึง แนท สาวผมหยิก แสนเสน่ห์แรง อารมณ์ขัน ใครได้คุยกับเธอนั้น จะอารมณ์ดี และ หัวเราะทั้งวัน แต่เดี๋ยวกำลังจะเป็นคนบ้าแล้วนะ ถ้าเธอไม่หยุดอ่ะ ถึง กล้วย สาวเหนือแสนหงุดหงิด เพียงใครใกล้ชิด ติดใจทุกราย ตอนนี้ได้ดิบได้ดี กลายเป็นเจ้านางแห่งพม่าแล้วอ่ะ แต่ถ้าเพียงเธอยกมือขึ้นมา แมลงจะสยบภายใต้...ของเธอ  ถึง ส้ม สาวแห้ง และพกทีวีจอแบน ไม่ว่าจะหน้าหรือหลัง เหมือนกันนะเธอ แต่สาวคนนี้ก็ยังเสน่ห์แรง ไม่ว่าจะลูกเล็ก เด็กแดง เธอมัดใจได้ทุกราย ถึง เป๊บ สาวแห่งตู้ปลา ทั้ง ปลาลักเล่ และปลาบู่ รวมอยู่ในแก้มเธอทั้งสิ้น ชอบกินผักกาดม๊นหม่น ตัวติดกันเป็นปลาท่องโก๋ ระวังขึ้นนิตยสารเพราะไปแอบควงพี่นพมา อิอิ ถึง เจี๊ยบ สาวผมกุด อย่างกับโสภิตนภา เรียนก็ไม่เรียน แต่พอเยนทีได้ปฏิทินฟรีจากอาจานไปเลย  ถึง อ๊อกตัวเราเอง เป็นกันเองกับทุกคน ไปไหนก็หน้างง แล้วก็ก๊งอยู่ประจำ เธอเป็นหม้อหุงข้าวของพวกเรา ถ้ามีหมาก็ไม่มีอ๊อค ถ้าขาดบอมกับจื๊ด ก็จะไม่มีอ๊อควันนี้ |
There are no categories in use.
|
|||
|
|
